Επιλογές θεραπείας για έναν 85χρονο ασθενή με καρκίνο του παγκρέατος

Πρόκειται για έναν 85χρονο ασθενή που ήρθε από την Τιαντζίν και διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος.

Ο ασθενής προσήλθε με κοιλιακό άλγος και υποβλήθηκε σε εξετάσεις σε τοπικό νοσοκομείο, οι οποίες αποκάλυψαν όγκο στο πάγκρεας και αυξημένα επίπεδα CA199. Μετά από ολοκληρωμένες αξιολογήσεις στο τοπικό νοσοκομείο, τέθηκε η κλινική διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος.

Για τον καρκίνο του παγκρέατος, οι κύριες τρέχουσες μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν:

1. Χειρουργική εκτομή:Αυτή είναι προς το παρόν η μόνη θεραπευτική μέθοδος για τον καρκίνο του παγκρέατος σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, περιλαμβάνει σημαντικό χειρουργικό τραύμα και φέρει υψηλό κίνδυνο επιπλοκών και ποσοστών θνησιμότητας τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τη διαδικασία. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι περίπου 20%.
2. Χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης με εστιασμένο υπερηχογράφημα υψηλής έντασης (HIFU):Εκτός από τη χειρουργική επέμβαση, αυτή η μέθοδος θεραπείας μπορεί να σκοτώσει άμεσα τους όγκους και να επιτύχει αποτελέσματα παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση στη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος. Μπορεί επίσης να θεραπεύσει αποτελεσματικά τους όγκους που βρίσκονται κοντά σε αιμοφόρα αγγεία και έχει ταχύτερο χρόνο μετεγχειρητικής ανάρρωσης.
3. Χημειοθεραπεία:Αυτή είναι η βασική θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος. Αν και η αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας για τον καρκίνο του παγκρέατος δεν είναι ιδανική, ορισμένοι ασθενείς εξακολουθούν να ωφελούνται από αυτήν. Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα χημειοθεραπευτικά φάρμακα περιλαμβάνουν την πακλιταξέλη που συνδέεται με την αλβουμίνη, τη γεμσιταβίνη και την ιρινοτεκάνη, τα οποία συχνά συνδυάζονται με άλλες θεραπευτικές μεθόδους.
4. Θεραπεία αρτηριακής έγχυσης:Αυτή είναι μια άλλη ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος θεραπείας για τον καρκίνο του παγκρέατος. Με την άμεση έγχυση φαρμάκων στα αιμοφόρα αγγεία του όγκου, η συγκέντρωση του φαρμάκου μέσα στον όγκο μπορεί να είναι πολύ υψηλή, ενώ παράλληλα μειώνεται η συστηματική συγκέντρωση του φαρμάκου. Αυτή η προσέγγιση βοηθά στη μείωση των αντιδράσεων στη χημειοθεραπεία, καθιστώντας την ιδιαίτερα κατάλληλη για ασθενείς με πολλαπλές ηπατικές μεταστάσεις.
5. Ακτινοθεραπεία:Αυτό χρησιμοποιεί κυρίως ακτινοβολία για την εξόντωση των καρκινικών κυττάρων. Λόγω περιορισμών στη δοσολογία, μόνο ένα υποσύνολο ασθενών μπορεί να ωφεληθεί από την ακτινοθεραπεία και μπορεί να συνοδεύεται από παρενέργειες που σχετίζονται με την ακτινοβολία.
6. Άλλες τοπικές θεραπείες:Όπως η νανοθεραπεία, η θεραπεία αφαίρεσης με ραδιοσυχνότητες ή μικροκύματα και η θεραπεία εμφύτευσης σωματιδίων. Αυτές θεωρούνται εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα με βάση τις μεμονωμένες περιπτώσεις.

Λαμβάνοντας υπόψη την προχωρημένη ηλικία του ασθενούς, η οποία ανέρχεται στα 85 έτη, αν και δεν υπήρχε μετάσταση καρκίνου, οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν από την ηλικία σήμαιναν ότι η χειρουργική επέμβαση,χημειοθεραπείακαιΗ ακτινοθεραπεία δεν ήταν εφικτές επιλογές για τον ασθενή. Το τοπικό νοσοκομείο δεν μπόρεσε να παράσχει αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές, με αποτέλεσμα να απαιτηθούν διαβουλεύσεις και διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη μεταφορά του ασθενούς στο νοσοκομείο μας.Τελικά, ελήφθη η απόφαση να προχωρήσουμε σε θεραπεία αφαίρεσης με εστιασμένο υπερηχογράφημα υψηλής έντασης (HIFU).Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε υπό καταστολή και αναλγησία και το χειρουργικό αποτέλεσμα ήταν ευνοϊκό, χωρίς ουσιαστικά καμία αξιοσημείωτη ενόχληση να αισθανθεί ο ασθενής τη δεύτερη ημέρα μετά την επέμβαση.

Οι μετεγχειρητικές εξετάσεις αποκάλυψαν περισσότερο από 95% αφαίρεση του όγκου,και ο ασθενής δεν εμφάνισε σημάδια κοιλιακού άλγους ή παγκρεατίτιδας. Κατά συνέπεια, ο ασθενής μπόρεσε να λάβει εξιτήριο τη δεύτερη ημέρα.

Μετά την επιστροφή του στο σπίτι, ο ασθενής θα μπορούσε να υποβληθεί σε συνδυασμένες θεραπείες όπως χημειοθεραπείες από το στόμα ή παραδοσιακή κινεζική ιατρική, με περαιτέρω επισκέψεις παρακολούθησης προγραμματισμένες μετά από ένα μήνα για την αξιολόγηση της υποχώρησης και της απορρόφησης του όγκου.

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μια εξαιρετικά επιθετική κακοήθης νόσος,συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένα στάδια, με μέση περίοδο επιβίωσης περίπου 3-6 μήνες. Ωστόσο, με προληπτικές και ολοκληρωμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις, οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να παρατείνουν την επιβίωσή τους κατά 1-2 χρόνια.